Reklama

Jak wspierać dziecko po rozwodzie

Nieważne, czy dziecko ma pięć, czy szesnaście lat, rozstanie rodziców zawsze jest dla niego traumatycznym przeżyciem. Choć może tego nie okazywać, traci poczucie bezpieczeństwa, zamartwia się o przyszłość. Na szczęście rodzice mogą mu pomóc uporać się z lękami. Dowiedz się, co zrobić, by jak najlepiej przetrwało ten trudny okres.

Rozwód dorosłych to moment, w którym świat dziecka rozpada się na kawałki. Dręczą je pytania: „Co będzie dalej?”, „Czy oni mnie jeszcze kochają?”, „Czy to, co się stało, jest także moją winą?”.

Reklama

Nawet gdy widzi i rozumie, że drogi rodziców dawno się rozeszły, jest przestraszone nową sytuacją. Dorośli mogą swym postępowaniem złagodzić negatywne skutki rozwodu. Wiele zależy od tego, jak przedstawią dziecku konsekwencje rozstania.

Podstawą jest cierpliwość, szczerość i duża ilość czasu, jaką należy synowi lub córce poświęcić.

Przygotuj się do pierwszej rozmowy

Sposób poinformowania dziecka o tym nieprzyjemnym wydarzeniu jest kluczowy. Może zaważyć na jego stosunku do całej sprawy i samopoczuciu. To, czy komunikujemy o rozstaniu wspólnie z partnerem, zależy od atmosfery, w jakiej przebiega rozwód.

Jeżeli w przyjacielskiej, lepiej porozmawiać we trójkę. Natomiast gdy jest w tobie wiele złości i goryczy i czujesz, że mogłabyś ich nie opanować, przekaż tę wiadomość w cztery oczy. Podając przyczyny rozstania, ogranicz się do stwierdzenia: „Nie dogadywaliśmy się” albo: „Mamy inne poglądy na życie”.

Jeżeli użyjesz sformułowania, że miłość między wami się skończyła, podkreśl, że ten koniec dotyczy wyłącznie was, dorosłych. Słowa: „kocham cię i to się nie zmieni” mogą wydać ci się czymś oczywistym, jednak dla dziecka będą ważnym i uspokajającym komunikatem.

O ile nie musi być wtajemniczone w intymne szczegóły rozstania, ma prawo wiedzieć, jak zorganizujecie opiekę nad nim. Gdzie zamieszka tata? Kto teraz będzie pomagał mu w matematyce? Obowiązuje prosta zasada.

Im młodsze dziecko, tym mniej wyjaśnień potrzebuje

Maluch chce wiedzieć przede wszystkim, jak często będzie widywał ojca. Ponieważ pojęcie czasu jest dla niego czymś abstrakcyjnym, dobrze jest przygotować specjalny kalendarz, na którym oznaczycie dni wizyt.

Do piątego roku życia dziecko zamiast konkretnych wiadomości będzie bardziej potrzebowało bliskości fizycznej – przytulania, wspólnej zabawy. Dlatego lepiej w tym okresie nie podrzucać go zbyt często dziadkom.

Nastolatek jest też żywo zainteresowany nowymi ustaleniami, choć może wstydzić się zadawać pytania świadczące o jego strachu. Jednak nawet jego nie trzeba przytłaczać nadmierną ilością informacji. Ważny jest przekaz, że choć niektóre rzeczy się zmieniają, to inne pozostają.

A do nich należą m.in. uczucie, jakim darzysz go ty i jego tata, a także stabilizacja, którą staracie się mu zapewnić. Unikaj mówienia o swoich emocjach. Nie powinnaś obciążać dziecka bólem i kłopotami. A stwierdzenie: „nic wielkiego się nie dzieje” nie będzie szczere.

Nie mów źle o jego tacie

Otwartość jest cenna, ale w niektórych przypadkach dobrze jest powstrzymać się od mówienia dziecku tego, co myślimy. Dotyczy to zwłaszcza krytykowania byłego partnera.

Możesz być zraniona i wściekła, uważać eks za osobę niegodną zaufania i obciążać winą za niepowodzenia, ale dziecko wciąż go kocha. I nie przyjmie do wiadomości żadnych racjonalnych argumentów świadczących np. o winie taty.

Zresztą, nieudana relacja między tobą a byłym mężem nie oznacza, że jest on złym ojcem. Należy oddzielić grubą kreską wasze konflikty od jego stosunków z synem lub córką.

Ciężko ci milczeć? Wypłacz się mamie, wyrzuć złość przed przyjaciółką. Przy dziecku nie komentuj złośliwie postępków byłego. Podważanie jego autorytetu, uszczypliwości w stylu: „tatuś przeżywa drugą młodość” są tylko dowodem twojej frustracji i bezradności. Krzywdzisz tym dziecko, bo rozdarte między miłością do ojca a lojalnością wobec ciebie będzie przeżywało dramat. Jego rolą nie jest bycie powiernikiem ani sędzią dorosłych.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Dziś w Interii

Raporty specjalne

Rekomendacje