Jesteśmy tacy różni!

Choć każdy niemowlak jest słodki i kochany, to warto wiedzieć, że dziewczynki i chłopcy już od momentu narodzin rozwijają się w zaskakująco odmienny sposób...

Będzie dziewczynka czy chłopiec? - to zazwyczaj pierwsze pytanie, jakie słyszą przyszli rodzice. I zdaniem psychologów, płeć malucha już od narodzin dziecka będzie decydować nie tylko o jego cechach zewnętrznych, ale też tempie rozwoju w różnych okresach jego życia czy charakterze. Poznaj różnice między chłopcami a dziewczynkami i co z nich wynika!

Reklama

0 - 6 miesięcy

Dziewczynki

Zazwyczaj małe damy od początku wydają się być usposobione nieco bardziej przyjaźnie do ludzi niż ich rówieśnicy kawalerowie. Częściej nawiązują kontakt wzrokowy z bliskimi i szybciej niż chłopcy obdarzają rodziców pierwszym prawdziwym uśmiechem. Z czasem też ten uśmiech u dziewczynek gości na buziach znacznie częściej niż u ich kolegów. Co ciekawe, badania wykazują, że i rodzice przyczyniają się do takiej sytuacji - noworodki-damy dostają od rodziny więcej czułości.

Chłopcy

Rodzą się więksi niż dziewczynki. Jeśli spodziewasz się syna, możesz się liczyć z tym, że gdyby był córką, ważyłby około 100 g mniej niż będzie jako mały mężczyzna. W pierwszych miesiącach życia chłopcy zwykle też lepiej przybierają na wadze, dlatego powstały oddzielne siatki centylowe dla obu płci. Synowie potrzebują większej pomocy przy emocjonalnym rozwoju.

6 - 12 miesięcy

Dziewczynki

W wieku mniej więcej 7 miesięcy, dziewczynki wyrównują różnicę, jaką było widać między nimi a chłopcami na wadze. Wyraźna jest też teraz ich przewaga ruchowa. Wbrew panującym stereotypom, to właśnie małe damy o kilka tygodni wcześniej niż rówieśnicy opanowują różne fizyczne sprawności. I tak siadanie, stawanie przy meblach czy pierwsze próby chodzenia u swojej córeczki zaobserwujesz zazwyczaj miesiąc wcześniej niż u synka. Małe damy są też nieco zręczniejsze od kolegów - już półroczna panna umie sprawnie bawić się nawet dość skomplikowanymi zabawkami, lub też pocieszać ssaniem kciuka czy rogu pieluszki tetrowej. Widać również coraz wyraźniej, że dziewczynki szybciej zaczynają próby opanowania sztuki mowy.

Chłopcy

Jeden z męskich hormonów (androgenów), testosteron, tłumi wzrost ilości połączeń nerwowych. To sprawia, że chłopcy są mniej empatyczni, nie odczytują zbyt dobrze uczuć innych, natomiast bywają bardziej nastawieni na rozumienie oraz rozwiązywanie problemów. Z grubsza można stwierdzić, że w tym wieku bardziej interesują ich przedmioty niż ludzie. Ciekawe, że 70 proc. małych panów średnio ma już teraz nieco słabszy słuch niż koleżanki, co im pozostanie i po części spowoduje m.in. to, że w przyszłości będą mówić głośniej niż kobiety. Ta fizyczna różnica może też odpowiadać za kłopoty komunikacyjne, jakie my, kobiety, często przeżywamy w dorosłym życiu z mężczyznami. Psycholodzy zachęcają, by chłopców nie traktować jak twardzieli, którzy nie mogą okazywać słabości, tylko jak... po prostu dzieci.

Dowiedz się więcej na temat: dziewczynki | chłopcy

Reklama

Najlepsze tematy

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje