Sondaż przeprowadzono w ramach Kampanii na Rzecz Świadomego Rodzicielstwa "Kiedy 1+1 = 3". Uczestniczki badania często były zaskoczone faktem, że są w ciąży i wiele z nich nie było na tyle
odważnych, by samodzielnie poinformować najbliższych o swoim stanie. Mimo tych obaw, w momencie powiadomienia o zajściu w ciążę większość dziewczyn mogła jednak liczyć na pomoc i wsparcie swoich rodziców.
Będziesz tatą!
Warto zwrócić uwagę na zachowanie partnerów, z których wielu było już poinformowanych o możliwej ciąży. Dziewczyny wspominały m. in. o wspólnym kupowanie testów. Mimo to, na potwierdzenie wiadomości o dziecku, reagowali lękiem, byli sfrustrowani, zestresowani lub po prostu niedowierzali.
Z wielu relacji wynika, że ich zachowanie z czasem ulegało pozytywnym przemianom: pojawiał się spokój, zadowolenie, a nawet radość.
Postępowanie kolegów i koleżanek zazwyczaj (choć nie zawsze) było przyjazne, choć jednocześnie infantylne: dziewczyny cieszyły się, że "zostaną ciociami". Autorzy badania podkreślają, że była to raczej chwilowa fascynacja niecodzienną sytuacją.
Zdarzało się, że przyszłe mamy słyszały, jak za ich plecami wygłaszano różne, nieprzyjemne komentarze. W późniejszym okresie, gdy ciąża była już widoczna, niektóre dziewczyny spotykały się z przykrymi reakcjami dalszego otoczenia: sąsiadów lub obcych osób.
Jak sobie poradzę?
Inną, często wymienianą przez młode matki obawą, była wątpliwość, czy sobie poradzą. Mówiły o sprawach materialnych, finansach, świadomości nowych obowiązków, kwestii dalszej nauki, poczuciu odpowiedzialności. Nastolatki miały też lęki naturalne dla wszystkich kobiet, które spodziewają się dzieci, takie jak: ból związany z porodem, martwiły się, czy dziecko urodzi się zdrowe itp.
Z badania CBOS wynika także, że w czasie ciąży największego wsparcia emocjonalnego i materialnego na ogół udzielała dziewczynie najbliższa rodzina (rodzice, babcia, siostra), rzadziej - rodzice ojca dziecka lub partner. Zdarzało się tak tylko w sytuacji, gdy pracował.
Podobnie było po urodzeniu dziecka. Niektóre otrzymywały alimenty albo sporadycznie korzystały ze wsparcia opieki społecznej. Charakterystyczne jest to, że młodociane matki nie zdawały sobie zazwyczaj sprawy, ile kosztuje utrzymanie dziecka, ponieważ za wszystko płacili rodzice.
Blaski i cienie
Kobiety oceniając wpływ urodzenia dziecka w tak młodym wieku na swoje życie mówiły o różnych pozytywnych zmianach: mają dziecko, które kochają, zwiększyła się ich mobilizacja życiowa, są bardziej dojrzałe emocjonalnie i życiowo. Kobiety, które urodziły kilka lat temu, wskazywały na to, że mają odchowane dziecko i spokój.
Twój komentarz może być pierwszy!