ABEL

Pochodzenia hebrajskiego, od słowa abhal (dym, lekki wiatr, mgła, tchnienie) lub hèbèl (nicość, tchnienie) albo asyryjskiego od ahbla, ablu (syn rodzony). W Polsce używane od XIII w. INNE FORMY: Abalard, Abelard. OBCE FORMY: Abelius (łac.), Abel (ang.), Ábel (czes.), Abel (fr., hiszp., niem.), Avel’ (ros.), Abel, Avel, Avelj (połud.-słow.), Abele (wł.). Forma żeńska: Abella.
NAZWISKA:
Abelec, Ablewicz, Habel.
PATRON:
Abel, wg bibl. Księgi Rodzaju syn Adama i Ewy, pasterz owiec; zabity przez swego starszego brata Kaina, który pozazdrościł Ablowi błogosławieństwa Bożego. W Nowym Testamencie uważany za pierwszego męczennika, a jego ofiarę krwi uznaje się za zapowiedź ofiary Chrystusa. W sztuce przedstawiany jako młody pasterz z jagnięciem lub koźlęciem na ręku, w scenie składania ofiary Bogu albo w scenie bratobójstwa.
ZNANE POSTACIE:
Abel, biskup Metzu (VII w.). Abel Henri Joseph Bergaigne, fr. indolog (31 VIII 1838–6 VIII 1888). Abel Gance, fr. reżyser, produc. i teoretyk filmowy (1889). Abel Muzorewa, polityk i biskup metodystyczny Zimbabwe (ur. 14 IV 1925).
BOHATEROWIE SZTUKI:
Abel d’Aiglemont z powieści H. Balzaca Kobieta trzydziestoletnia (1834).
NA EKRANIE:
Film pol. Abel, twój brat w reż. Janusza Nasfetera (1970).
PRZYSLOWIA:
Abel dawno na hipokondryję umarł.Czysty jak Abel.